W wyniku wdrożenia reformy planistycznej w 2023 r. w Ustawie z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wprowadzone zostało nowe narzędzie planistyczne – zintegrowany plan inwestycyjny (dalej: „ZPI”). ZPI jest szczególnym rodzajem planu miejscowego, uchwalanym przez radę miasta na wniosek inwestora, po przeprowadzeniu negocjacji i zawarciu umowy urbanistycznej. Umowa ma formę aktu notarialnego, określa zasady i warunki realizacji inwestycji oraz zobowiązania stron. Wszystkie ZPI muszą być zgodne z polityką przestrzenną miasta wyrażoną w planie ogólnym.

Uchwała nr XXIV/587/26 Rady Miasta Gdańska z dnia 26 lutego 2026 r. w sprawie wyznaczenia osób do udziału w negocjacjach poprzedzających zawarcie umowy urbanistycznej. 

Zgodnie z art. 37ee Ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w negocjacjach poprzedzających zawarcie umowy urbanistycznej bierze udział osoba wyznaczona przez radę miasta, a w przypadku, gdy rada gminy nie wyznaczy takiej osoby – przewodniczący rady gminy. Rozwiązanie to ma ułatwić uwzględnienie stanowiska rady miasta przed skierowaniem projektu ZPI do uchwalenia przez ten organ.

Rada Miasta Gdańska wyznaczyła dwie takie osoby: Katarzynę Czerniewską oraz Mateusza Skarbka (Radnych Miasta Gdańska) do udziału w negocjacjach prowadzonych przez Prezydenta Miasta Gdańska z inwestorem w zakresie treści projektu umowy urbanistycznej oraz projektu zintegrowanego planu inwestycyjnego.

Uchwała nr XXIV/586/26 Rady Miasta Gdańska z dnia 26 lutego 2026 r. w sprawie zasad określania postanowień umów urbanistycznych zawieranych przez Gminę Miasta Gdańska.

Zgodnie z art. 37ed ust. 12 Ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, Rada Miasta Gdańska – w formie uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego – określiła zasady ustalania postanowień umów urbanistycznych w zakresie ustalenia minimalnej wartości inwestycji uzupełniającej realizowanej na rzecz Gminy przez inwestora.

Celem przyjętych zasad jest zapewnienie ponoszenia przez inwestorów proporcjonalnego wkładu w rozwój miasta i jego infrastruktury. Wkład wyliczany będzie w odniesieniu do projektowanej powierzchni użytkowej mieszkań (PUM) lub innych funkcji (PU). Ustalona minimalna kwota będzie traktowana jako wartość bazowa, natomiast ostateczna wysokość zobowiązań inwestora zostanie ustalona w toku negocjacji, z uwzględnieniem zakresu rzeczowego inwestycji, rzeczywistych kosztów oraz potrzeb infrastrukturalnych.

W zawartej umowie urbanistycznej Gmina i inwestor będą mogli kształtować jasne oczekiwania względem siebie w zakresie realizacji oraz finansowania inwestycji uzupełniających.

Objaśnienia pojęć:

  • wskaźnik (W) – kwota stanowiąca średnią arytmetyczną z trzech ostatnich wartości publikowanego wskaźnika przeliczeniowego kosztu odtworzenia 1 m2 powierzchni użytkowej budynków mieszkalnych dla miasta Gdańska, określanego zgodnie z przepisami Ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy oraz o zmianie Kodeksu cywilnego;
  • powierzchnia użytkowa mieszkań (PUM) – powierzchnia użytkowa ustalona zgodnie z zasadami zawartymi w Polskiej Normie dotyczącej określania i obliczania wskaźników powierzchniowych i kubaturowych w budownictwie, obowiązującej w dniu złożenia wniosku o uchwalenie zintegrowanego planu inwestycyjnego;
  • powierzchnia użytkowa funkcji innych niż mieszkaniowe w inwestycji (PU) – suma powierzchni wszystkich pomieszczeń niebędących mieszkaniem, w szczególności w lokalach użytkowych, budynkach zamieszkania zbiorowego, budynkach użyteczności publicznej (w rozumieniu rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie) oraz halach, magazynach i innych obiektach lub budynkach.

Sposób obliczania minimalnej wartości inwestycji uzupełniającej:

W przypadku gdy inwestycja główna stanowi inwestycję mieszkaniową, minimalną wartość inwestycji uzupełniającej ustala się jako wartość 10% iloczynu planowanej powierzchni użytkowej mieszkań (PUM) oraz wskaźnika (W), czyli:

10% x PUM [m2] x W [zł] = minimalna wartość inwestycji uzupełniającej [zł]

W przypadku gdy inwestycja główna stanowi inną inwestycję niż mieszkaniowa, minimalną wartość inwestycji uzupełniającej ustala się jako wartość 5% iloczynu planowanej powierzchni użytkowej funkcji innych niż mieszkaniowe w inwestycji (PU) oraz wskaźnika (W), czyli:

5% x PU [m2] x W [zł] = minimalna wartość inwestycji uzupełniającej [zł]

Do obliczeń uwzględnia się całkowitą planowaną powierzchnię użytkową mieszkań (PUM) i całkowitą powierzchnię użytkową funkcji innych niż mieszkaniowe (PU) przewidzianą w ramach całej inwestycji.